ทำให้คนแต่ละคนแตกต่างกัน
ฉันอาจจะชอบสีม่วง
ในขณะที่เพื่อนสนิทของฉันชอบสีส้ม
ฉันอาจจะเลือกกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำ
ในขณะที่เพื่อนของฉันอาจจะกินเย็นตาโฟ
แม้แต่ฝาแฝดที่หน้าตาเหมือนกัน
สิ่งที่ชอบหรือไม่ชอบก็ต่างกัน
ฉันคิดว่าสิ่งที่เราชอบหรือไม่ชอบ
มักจะมีที่มาที่ไปเสมอ
บางครั้งเราก็จำได้ว่าทำไม
แต่บ่อยครั้งที่เรามักจะลืมไปแล้ว
เพื่อนของฉันคนนึงกลัวแมงมุมมาก
ฉันถามเธอว่าทำไมถึงกลัวแมงมุม
ตอนแรกเธอจำไม่ได้
แต่พอใช้เวลาสักพักเธอก็เล่าให้ฟังว่า
ตอนเด็กๆ เคยมีแมงมุมตัวประมาณหัวแม่โป้ง
ห้อยตัวลงมาจากเพดานที่โรงเรียน
แล้วแมงมุมตัวนี้ก็มีลูกแมงมุมเกาะอยู่เต็มไปหมด
ตอนนั้นเพื่อนของเธอปัดเอาลูกบอลแมงมุมใส่หน้าเธอ
เธอเลยกลัวแมงมุมนับแต่นั้นมา
ไม่ว่าจะเป็นแมงมุมเป็นๆหรือแมงมุมที่ตายแล้ว
และแม้ว่าเธอจะเกือบลืมเหตุการณ์ในตอนเด็กแล้ว
แต่ความกลัวแมงมุมก็ยังฝังใจ
หลายครั้งฉันพบว่าสิ่งที่ฉันชอบตอนนี้
อาจจะไม่ใช่สิ่งที่ฉันเคยชอบ
หรือคิดที่จะชอบมาก่อน
จริงๆแล้วฉันไม่ได้ชอบฝนเป็นพิเศษ
แต่หลายๆคนที่ฉันรู้จักชอบฝน
ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมพวกเขาถึงชอบฝน
แต่เมื่อฟังคนพูดถึงฝนบ่อยๆ
มันก็ทำให้เสียงของฝนน่ารักขึ้น
แม้ว่าฉันจะแอบโอดครวญในใจทุกครั้ง
ที่ต้องกางร่มออกจากบ้าน
แต่ความรู้สึกของฉันเกี่ยวกับฝนก็เปลี่ยนไป
สิ่งเล็กๆน้อยๆจากเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ทำให้เราแต่ละคนแตกต่างกัน
คล้ายรอยพับบนหนังสือ
รอยเปื้อนบนผ้าเช็ดมือ
รอยขีดข่วนบนปกสมุด
2 ความคิดเห็น:
เพราะคนเป็นสิ่งมีชีวิตที่ยับง่าย จึงต้องระมัดระวังทุกความสัมพันธ์ระหว่างเรากับคน
พ่อแม่ ดูแลลูก
เพื่อน ดูแลเพื่อน
เจ้านาย ดูลูกน้อง
..ทิ้งไว้แต่ความทรงจำที่ดีๆ ให้กันและกัน เพราะเราไม่มีวันรู้เลย ว่าใครจะไปก่อน
^_^
:D
จริงค่ะ บางทีเราก็ลืมที่จะดูแลกันและกันเนอะ
แสดงความคิดเห็น