รีวิวหนังสือเด็ก

เรื่อง George Flies South โดย Simon James
http://www.simonjamesbooks.com/#

เป็นเรื่องของจอร์จ นกน้อยที่ไม่ยอมหัดบิน
พอแม่ออกไปหาอาหาร รังของจอร์จปลิวไปตามที่ต่างๆ
จนในที่สุดรังก็หลุดร่วงไป
จอร์จเลยต้องหัดบิน


ลายเส้นฮะเมี๊ยวงุกงิก ใช้ปากกาสีดำตัดเส้นและใช้สีน้ำ
(ตามรูปในเวบเล้ย)
เราชอบสีบรรยากาศของภาพ
เค้าใช้สีไม่เยอะ เป็นสีโทนเย็น ตัดด้วยสีน้ำตาลและเหลือง
(เพราะเป็นเรื่องราวช่วงปลายใบไม้ร่วง)
ส่วนตัวคุณนกก็งุกงิกบ๊องแบ๊ว
composition กับ มุมมองของฉากบางฉาก
เช่นฉากที่จอร์จกำลังตกลงไปบนถนนก็สวย
สรุปว่างุงิน่ารัก

อีกเรื่องหนึ่ง
Imogene's Antlers by David Small
เป็นเรื่องของ Imogene ที่เช้าขึ้นมาก็มีเขากวางงอกออกมาที่หัว
เทคนิคเป็นสีน้ำ แล้วแรเงาด้วยสีำไม้ ตัดเส้นด้วยดินสอดำ
ลายเส้นพลิ้วมาก มีความเคลื่อนไหว มีรายละเอียดของตัวละครและฉาก
(คือฉากจะสีจางกว่าตัวละครเล็กน้อย และตัดเส้นบางกว่า)
สีสันของเล่มนี้สดใสซาบซ่าน
และตัวภาพสัมพันธ์กับเรื่องราวมาก(มากๆๆๆ)
อ่านแล้วรู้สึกลุ้นตามทุกหน้าเลย
เป็นเรื่องที่สนุกมากๆเรื่องนึงเลยล่ะ
(คือรู้สึกเหมือนเนื้อหาไม่มีอะไร แต่มีสเน่ห์บางอย่างให้เปิดอ่านอีกหลายๆรอบ

http://en.wikipedia.org/wiki/David_Small

จบที่ยืมมาของเมื่อวานนี้แล้ว :D

พบแล้ว!

วันนี้หลังจากพลิกดูหนังสือที่ยืมมา
เราก็พบแล้วว่าทำไมเราถึงรู้สึกว่ารูปเรามันขาดๆ

สิ่งที่ขาดก็คือ "ความเคลื่อนไหว"
(รูปที่ไหนมันเคลื่อนได้วะ?)

เวลาดูหนังสือเด็ก เราจะรู้สึกได้ว่ารูปมันเคลื่อนไหว มันมีชีวิต
ยิ่งนักวาดเก่งๆ ยิ่งวาดให้มันมีชีวิต
และสอดคล้องกับเรื่องราว
วันนี้ยืมหนังสือมาเพิ่มอีกสองเล่ม
เป็นนักวาดที่เจ๋งทั้งคู่เลย
คาแรคเตอร์มันดูอิสระและเคลื่อนไหวได้

คิดๆดูแล้วก็เหมือนการแสดงนะ
แบบว่าวาดแข็งๆก็เหมือนดูละครที่นักแสดงเล่นแข็ง
ฉา่กก็มีส่วนสำคัญ
คือทุกอย่างต้องปรองดองกัน -_-''
(ของอิฉันยังเป็นมะม่วงดองอยู่)


อ้อ ทดไว้ๆ
วันก่อนยืมเรื่อง Sarah's heavy heart ของ Peter Carnavas มา
ส่วนนี่คือบลอกของสำนัีกพิมพ์
http://newfrontierpublishing.blogspot.com/
และเวบของสำนักพิมพ์
http://www.newfrontier.com.au/home.htm
แล้วก็บลอกนี้ (Children's Book Illustrators - A Showcase)
http://cbishowcase.blogspot.com/

แล้วก็เวบไซต์รีวิวหนังสือเด็ก
http://www.aussiereviews.com/


นี่เป็นสาเหตุที่เราศึกษาตอนอยู่ที่นี่
เพราะแหล่งข้อมูลมันเยอะ *o*
โฮะ โฮะ โฮะ.. ขอให้หนูอย่าขี้เกียจหนีไปกลิ้งๆอยู่บนเตียงเฉยๆเลย :P

Follow me : Tricia Tusa

วันก่อนไปยืมเล่มนี้มา
ชอบอาร์ตเค้ามากเลย
เค้าใช้ oil pastels แล้วก็ตัดเส้นด้วยสีน้ำตาล
แต่ดูไม่ออกว่าใช้อะไรตัดเส้น เหมือนจะเป็นปากกาหมึกซึม
แต่ก็ไม่น่าใช้เพราะถ้าสีเป็นน้ำมัน
ปากกาหมึกซึมน่าจะใช้ไม่ติด .. -_-' งง

เราพยายามหาเวบไซต์ของนักเขียน+วาด
แต่ไม่มี ก็เลยค้นๆไปเจอเวบนี้เข้า

เลยทำให้รู้ว่าเค้าวาดยังไงในที่สุด
เย่.. (งงตั้งนาน ฮ่าๆๆ)

เวบนี้มีสัมภาษณ์นักวาดภาพมากมาย *_*~

แล้วก็ไปเจองานน่ารักๆ ดูแล้วก็อร๊ายอร๊ายย.. >////<
5555++


----------------------

ช่วงนี้ไม่ค่อยอยากอาหาร แต่หิว
ก็พยายามกินนะ เพราะไม่อยากปวดท้องกระเพาะ
ไม่รู้ว่าการมาอยู่ประเทศพัฒนาแล้ว
คุณภาพชีวิต(ของเรา)ดีขึ้นหรือแย่ลง
รู้สึกเหมือนตัวเองจะกิน
อะไรก็ได้ที่กระเพาะมนุษย์ทั่วไปย่อยได้
(ซึ่งอาหารบางอย่างข้าพเจ้าก็แพ้
แต่รู้ตัวบ้าง ไม่รู้ตัวบ้าง)
สับสนสิ้นดีกับโรคเครียดและการแพ้อาหาร
คือไม่รู้อะไรมันไปกระตุ้นอาการบีบตัวของกระเพาะ
~_~

----------------

ตอนนี้พยายามทำแลบนะ
แต่ขี้เกี๊ยดขี้เกียจ 555++
รู้สึกเหมือนตัวเองขึ้นเขามาตรงกลางเขา
แล้วกำลังนั่งหายใจหอบๆ
คือ กลิ้งลงไปคงตาย
ปีนขึ้นไปก็ไม่มีแรง
กำลังคิดจะนอนตายอยู่แถวนี้
แต่ดูท่าทางจะไม่ได้รับอนุญาติให้ทำเช่นนั้น
ก็คงจะคลานๆไปอ่ะนะ :P